Als cultuur geen kunst meer kent

Verschenen als column op buitenkunst.nl Ik ben veel bezig met cultuurbeleid. Het regeerakkoord stond dan ook één minuut na publicatie op mijn beeldscherm. De paragraaf over cultuur tien seconden later. Het nieuwe kabinet zegt in te zetten op hoe cultuur individuen verrijkt en de samenleving verbindt. We vinden het belangrijk de kennis over onze gedeelde…

verzakelijking zonder de artistieke vrijheid te verliezen

Vanavond was ik bij een debat van de Akademie van Kunsten over ‘de spanning tussen artistiek en zakelijk leiderschap in de kunsten.’ Oftewel: hoe beantwoord je aan de verantwoordelijkheden die als geprofessionaliseerde organisatie genomen moeten worden en lever je tegelijkertijd niet – te veel – in op je artistieke vrijheden. Soms wil je dat een…

Culturele instellingen en het publiek: wat leren we waar?

Dit weekend zag ik drie tentoonstellingen in Den Haag en Scheveningen. Daarbij zag ik mooie dingen, maar achteraf bleef ik toch zitten met de vraag hoe die mooie dingen nu eigenlijk het best een plaats kunnen krijgen buiten de tentoonstellingsruimtes. Vooral omdat er in dat moois veel zit waar we lessen uit kunnen trekken die…

Toekomst der jeugd

De gemeente van Amsterdam heeft een website waar je een overzicht vinden kan van alle kunstwerken die in haar openbare ruimte zijn geplaatst. Het geeft een interessant beeld van het soort werk dat er door de jaren heen in het Amsterdamse stadslandschap is verschenen. Tegelijkertijd verteld het bijgevoegde fotomateriaal vaak veel over het lot van…

Kussende wereldbollen en smeltende ijsbrokken

De Rotterdamse gemeenteraad heeft besloten een streep te halen door de plannen om op het plein voor Rotterdam CS een werk van Olafur Eliasson te realiseren. Het geplande werk – Kissing Earth – zou bestaan uit twee grote wereldbollen die elkaar raken – kussen – op de plaats waar Rotterdam zich op de aarde bevindt….

Verbindingen op straat

Hoe voelen mensen zich verbonden? Het is een vraag die lange tijd werd beantwoord door verwijzingen naar nationale feesten, gedeelde gebruiken, monumenten op straat en nieuwsvoorzieningen waarmee verschillende groepen in de samenleving zich van informatie bedienden. Vaak lees ik dat we ons in een staat van post-verzuiling bevinden, waarmee we niet per se goed raad…

De mogelijkheden van een publiek

Volgens Daniel Buren zijn vrijwel alle sculpturen die we in onze straten vinden saai en tandeloos of op zo’n complexe manier onopvallend dat alleen een goed geschoolde kunsthistoricus ze begrijpt. Hij weidt dit aan het feit dat kunstenaars uiteindelijk (een goede 100 jaar geleden) werden gedwongen om zich in productie te beperken tot werk voor…

Avant-garde of persoonlijke rancune?

In nummer 6 van de Groene Amsterdammer van dit jaar, las ik in de special over 100 jaar avant-garde het artikel Radicaal nutteloos van Koen Kleijn. Hierin werd de vraag gesteld waarom men het nog steeds heeft over de avant-garde. Zijn stelling blijkt uiteindelijk te zijn dat er in Nederland nauwelijks kunstenaars zijn die je…

Culturele instellingen en het publiek: wie bepaalt?

De bezoekerscijfers bepalen het succes van een tentoonstelling of zelfs van een museum als geheel. In de politiek wordt dit vaak als logische gedachte gezien, in de kunstwereld net zo vaak als bedreiging voor de autonomie en het vormende belang van de kunst. Hoewel ikzelf sterk naar het tweede standpunt neig, zie ik hierachter nog…

Gij zult niet op de stoep fietsen

Op een fietspad wordt gefietst, op de de stoep gelopen. De een is herkenbaar aan de roze-rode kleur, de ander aan de kenmerkende grijze stoeptegel. Het lijkt allemaal zo eenvoudig. Maar wat te doen als het onderscheid opeens niet zo duidelijk meer is? Bij Centraal Station Utrecht trof ik zo’n fietspad. Omdat het station al…